Evolueren

by apollosolaris

Evolueren

Het houdt me bezig. Ik heb een mooi stukje gevonden in een boek. Een boek gekregen van een goede vriend. Ik wilde het eigenlijk niet lezen. Maar een klein stemmetje zei; lees het nou maar, misschien heb je er wat aan. En laat dat laatste nu uitkomen. Grappig hoe de dingen samen kunnen komen.
Het is geschreven door Jozef Rulof in 1952 en het heet “De Kringloop Der Ziel” In dit boek staat heel veel ( nog niet gelezen dus), maar daar gaan we het hier niet over hebben. Ik citeer een klein stukje waar mijn oog op viel toen ik erdoor heen bladerde. Wat mij aanspreekt in het stukje, is de betekenis van evolueren.
God schiep de mens en in de mens lag goed en kwaad. Hij moest trachten die slechte eigenschappen af te leggen en in goede te veranderen. Dat was evolueren, dat was verder en hoger gaan, dat waren afstemmingen en mentaliteiten. Nu begreep ik het, want ik voelde het in mij. Hoe sloot dit alles ineen! Duizenden jaren was ik oud, wellicht miljoenen. Lange tijd mediteerde ik en toen ik gereed was, dacht ik aan mijn meester. Spoedig trad hij mijn woning binnen. “Bent u gereed en heeft u mij geroepen, lantos?” “Ik dacht heel inning aan u, meester.” Zo te denken doet u met mij verbinden. Die gedachten heb ik opgevangen. U ziet steeds verbinding, overgaan naar andere krachten. Mensen zijn een, omdat zij leven zijn en betekenen.”

Advertisements